چه عجیب...

داشتم به این فکر میکردم که گاهی اوقات چقد باعث تغییراتی تو زندگی بقیه میشیم که اونا رو تبدیل به چیز ترسناکی میکنه

شاید ما تنها دلیل تغییر اونا نباشیم ولی یکی از مهمترین هاش بودیم

قصد من خیر بوده ولی با این شدت یکم ترسناکه .... من انتظار چیز ملایم تری رو داشتم

شایدم فکر نمیکردم که ممکنه یه روزی گریبان خودمم بگیره

نمیدونم والا

چیز عجیبه دیگه ای که به نظرم اومد اینه که ما چقد بیشتر برای دوستای مجازی ندیده و نشناخته امون همدردی میکنیم

ما نسل دنیای مجازی ها واقعا گاهی با یه نظر یا یه ایمیل یا حتی یه پی ام حالمون خوب خوب میشه

شاید اگه اینقدی که دنیای مجازی با هم با حوصله و مهربون برخورد میکنیم یکمم تو دنیای عادیمون با دوستای واقعیمون مهربون بودیم اینقد از هم دور نمیشدیم

واقعا به نظرتون چرا ما آدمای مجازی رو راحتتر از آدمای واقعی زندگیمون دوست داریم؟؟؟؟

یکم خوشگذرونی...